Τι βλέπω;

Το μαρμάρινο αυτό ηρώο, έργο του Ευθύμιου Καλευρά, από τη μία πλευρά απεικονίζει έναν ιερέα, έναν δάσκαλο κι ένα παιδί, συμβολίζοντας τη μάθηση, θεμέλιο λίθο της ταυτότητας των Ελλήνων του Πόντου. Ο δάσκαλος έχει μία προστατευτική στάση προς το κορίτσι, το οποίο όμως έχει άγρια χαρακτηριστικά προσώπου. Στην πίσω πλευρά, ένας άνδρας με παραδοσιακή φορεσιά παίζει την ποντιακή λίρα. Το ρεαλιστικό αυτό γλυπτό, παρά τα πολλά πρόσωπα, δυστυχώς στερείται πλαστικότητας και οι φιγούρες είναι άτονες. Το κορίτσι δεν εκπέμπει καμία παιδικότητα και ο συνολικός σχεδιασμός του γλυπτού παρουσιάζει προβλήματα στις αναλογίες. Η προσπάθεια του καλλιτέχνη να εντάξει πολλά πράγματα σε ένα μνημείο, είχε ως αποτέλεσμα να γίνει «φλύαρο».

Τι δε βλέπω;

Το έργο υπήρξε δωρεά της Εύξεινου Λέσχης Θεσσαλονίκης, όπως αναγράφεται στο κάτω μέρος της μίας όψης. Οι Έλληνες του Πόντου σφαγιάστηκαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο, ο οποίος ακολούθησε αμέσως μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά τη λήξη του πολέμου, εφαρμόστηκε η ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, όπως συμφωνήθηκε στη Συνθήκη της Λωζάννης (1923). Τεράστιος αριθμός Πόντιων προσφύγων κατέφτασαν στη Θεσσαλονίκη και σήμερα, ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού της πόλης είναι απόγονοί τους.

Πληροφορίες

• Διεύθυνση: Ερμού

Βιβλιογραφία