Τι βλέπω;

Είναι ένα κτίριο με πολλά νεοκλασικά στοιχεία (π.χ. αετώματα, ιωνικά κιονόκρανα, συμμετρία) και με εξαίρεση αυτήν της πίσω αυλής, όλες οι όψεις ακολουθούν την ίδια αρχιτεκτονική λογική. Στην κύρια όψη βλέπουμε τρεις κάθετους άξονες με τον μεσαίο να είναι σε ελαφρά προβολή. Οι ακμές του κτιρίου τονίζονται με ψευδοπαραστάδες με κιονόκρανα ιωνικού ρυθμού και στην απόληξή του προεξέχει περιμετρικό γείσωμα, το οποίο στηρίζεται σε πυκνά μικρά φουρούσια. Επίσης, αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν η μαρμάρινη μνημειακή κλίμακα και τα τοξωτά αετώματα στα ανοίγματα του ισογείου. Στη βορειανατολική πλευρά έχει γίνει επέκταση, με αποτέλεσμα ο αρχικός κυβόμορφος όγκος του κτιρίου να αλλάξει και η κάτοψη του κτιρίου να γίνει σχήματος Γ.

Τι δε βλέπω;

Πρόκειται για το μοναδικό σχολείο της ελληνικής κοινότητας επί οθωμανικών χρόνων και το παλαιότερο ελληνικό σχολείο μέσης εκπαίδευσης της πόλης. Είχε τη χαρακτηριστική ονομασία «Ελληνομουσείο» και αρχικά είχε στεγαστεί στο κτίριο της παλιάς Οικοκυρικής Σχολής, στην οδό Εγνατία. Δεν είναι βέβαιο ποιος σχεδίασε το παρόν κτίριο, αλλά πιθανόν να ήταν ο Frederic Charnot. Ο εσωτερικός ζωγραφικός διάκοσμος επιχρίστηκε κατά τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Ήταν ιδιοκτησίας του βουλγαρικής καταγωγής Θοδωρή Χατζημήσεφ, ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την περιουσία του και την πόλη κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Κατά τη ναζιστική κατοχή, Εβραίοι μαθητές και οι οικογένειές τους μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από τους 149 Εβραίους μαθητές, μόνο 4 κατάφεραν να σωθούν κρυμμένοι στην πόλη και μόνο 2 επέστρεψαν ζωντανοί από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτό το γεγονός μνημονεύουν και οι μικρές μπρούτζινες πλάκες μπροστά από την είσοδο, στις οποίες αναγράφονται τα ονόματα των δολοφονηθέντων μαθητών.

Πληροφορίες

• Διεύθυνση: Βασ. Όλγας 3

Βιβλιογραφία