Τι βλέπω;

Πρόκειται για ένα παράδειγμα κτιρίου του ύστερου μοντερνισμού που ακροβατεί ανάμεσα στη σύγχρονη πλαστικότητα και τις κλασικές αξίες του μοντέρνου κινήματος. Η κλασικιστικής εμπνεύσεως διάρθρωση σε βάση- κορμό- στέψη είναι και μια έμμεση αναφορά στην αρχιτεκτονική της περιοχής, στην οποία βρίσκονται πολλά νεοκλασικά και εκλεκτικιστικά κτίρια. Το ισόγειο και ο πρώτος όροφος διαφοροποιούνται από το υπόλοιπο κτίριο, με τα ανοίγματα του πρώτου ορόφου να είναι σε αδιάκοπη συνέχεια. Οι όροφοι φαίνονται να «ίπτανται» και η γραμμικότητα των ανοιγμάτων τους διακόπτεται από εναλλάξ προεξοχές, μία μοντέρνα αναφορά στο έρκερ. Το κτίριο επιστέφεται με στέγαστρο στον τελευταίο όροφο, ο οποίος είναι σε υποχώρηση. Ασυνήθιστο είναι και το βαθύ μπλε χρώμα για τα ελληνικά δεδομένα, καθώς αποφεύγεται λόγω της έντονης ηλιακής ακτινοβολίας, η οποία φθείρει γρήγορα τα έντονα χρώματα.

Τι δε βλέπω;

Δε γνωρίζουμε ακόμα με ασφάλεια κάτι για το έτος ανέγερσης ή τον αρχιτέκτονα του κτιρίου. Ανήκει στον όμιλο εταιρειών Νικολάου Ηλία Στασινόπουλου, ο οποίος δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς, με κυριότερο τη βιομηχανία.

Πληροφορίες

• Διεύθυνση: Αριστοτέλους 30-32

Βιβλιογραφία