Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content

Λαδάδικα

Σήμερα, αποτελεί hot spot της διασκέδασης και της γαστρονομίας της πόλης, με πολλά εστιατόρια ελληνικής και ξένης κουζίνας, clubs, latin bars και gay friendly χώρους.

  1. Νεότερη και Σύγχρονη εποχή (1821 - )


    1985 Χαρακτηρίζονται "Ιστορικός τόπος"

  2. Οθωμανική εποχή (1453- 1821)


    1892 Κατασκευή του νέου λιμανιού. Η αγορά επεκτείνεται προς τα εκεί.

  3. Βυζαντινή εποχή (331 μ.Χ.- 1453)


  4. Ρωμαϊκή εποχή (30 π.Χ.- 330 μ.Χ.)


  5. Ελληνιστική εποχή (322- 31 π.Χ)


  6. Κλασική εποχή (478-323 π.Χ)


  7. Αρχαϊκή εποχή (800-479 π.Χ)


  8. Γεωμετρική εποχή (-1100- 800 π.Χ)


  9. Προϊστορία (-1100 π.Χ.)


Τι βλέπω;

Τα Λαδάδικα είναι το τμήμα του κέντρου της πόλης, το οποίο βρίσκεται κοντά στο λιμάνι. Είναι από τις περιοχές που δεν καταστράφηκαν από την πυρκαγιά του 1917. Πρόκειται για μια παραδοσιακή αγορά του χονδρεμπορίου ελιάς, λαδιών (εξού και το όνομα “Λαδάδικα”), δημητριακών και “εδώδιμων αποικιακών” από το 16ο αιώνα. Σήμερα, αποτελεί hot spot της διασκέδασης και της γαστρονομίας της πόλης, με πολλά εστιατόρια (ορισμένα με ελληνική ζωντανή μουσική, τύπου κουτούκι) ελληνικής και ξένης κουζίνας, clubs (κυρίως mainstream μουσικής), latin bars και gay friendly χώρους. Κάνοντας έναν περίπατο στα στενά των Λαδάδικων, συναντά κανείς ενδιαφέροντα γκράφιτι, συχνά περιέχοντας κοινωνικά μηνύματα, και ένα σπάνιο αρχιτεκτονικό μείγμα, το οποίο μαρτυρά τις ιστορικές φάσεις της γειτονιάς. Μετά την πυρκαγιά του 1856, τα Λαδάδικα ανοικοδομούνται και κατασκευάζονται φράγκικες αποθήκες με το χαρακτηριστικό σκουρόχρωμο τούβλο και τις φλαμανδικές στέγες. Με τη διάνοιξη της Τσιμισκή και της Σαλαμίνας κατά το Μεσοπόλεμο, κατασκευάστηκαν αρκετά πολυώροφα μοντέρνα κτίρια της εποχής. Παρά τις αλλοιώσεις, τα Λαδάδικα διατηρούν τη λογική των διώροφων κτιρίων με σεβασμό στην παλαιά τους αρχιτεκτονική. Κτίρια σημαντικών αρχιτεκτόνων (Ρούμπενς, Γραικού, Μανούσου, Ανδρόνικου κ.α.) βρίσκονται κυρίως στην ανατολική πλευρά.

Τι δε βλέπω;

Η γειτονιά αναπτύχθηκε πάνω στο βυζαντινό λιμάνι του 4ου αιώνα μ.Χ., κατόπιν σταδιακών επιχωματώσεων της θάλασσας. Επί Οθωμανικής περιόδου, τα Λαδάδικα ονομάζονταν “Ιστίρα” ( στα τούρκικα σημαίνει συμμετοχή, αγορά) ή “Αιγυπτιακή Αγορά” (Μισίρ Ταρσί) με κέντρο τη σημερινή οδό Αιγύπτου. Παράλληλα, στη σημερινή οδό Μοριχόβου γινόταν εμπόριο δημητριακών, το οποίο ήταν κρατικό μονοπώλιο. Από το Μεσοπόλεμο και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’60 ήταν μια εξαιρετικά κακόφημη περιοχή με πολλούς οίκους ανοχής. Αντίθετα, σήμερα θεωρείται ένα από τα urban trends της πόλης.

Βιβλιογραφία

Αθανασίου Φ., Ζυγομαλάς Δ., Κονιόρδος Β., Μακρή Ε., Στεριώτου Ι., (2009), Περίπατοι κληρονομιάς στη Θεσσαλονίκη, Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, παράρτημα Θεσσαλονίκης

Ζαφείρης Χ., (1997), Θεσσαλονίκης Εγκόλπιον, ιστορία, πολιτισμός, η πόλη σήμερα, γεύσεις, μουσεία, μνημεία, διαδρομες, Αθήνα: Εξάντας

Χεκίμογλου Ε., (2001), Τα μυστήρια της Θεσσαλονίκης, κείμενα για τους χαμένους τόπους της πόλης, Θεσσαλονίκη: University Studio Press