Τι βλέπω;

Παρά το πυκνοδομημένο περιβάλλον, η βόλτα  στην περιοχή Κυπριάδου μπορεί να είναι ευχάριστη. Ανάμεσα στις νεότερες πολυκατοικίες συναντάμε ενδιαφέρουσες διώροφες κατοικίες μιας άλλης εποχής. Η συστηματική εφαρμογή του μοντερνισμού κατά τη δεκαετία του 1930, δε στέρησε από τα κτίρια αρκετά στοιχεία προηγούμενων αρχιτεκτονικών ρευμάτων, όπως ο εκλεκτικισμός, ο νεοκλασικισμός, το αρ νουβώ, το αρ ντεκό, το νεομπαρόκ, ακόμη και παραδοσιακές κεντροευρωπαϊκές επιρροές. Τα περισσότερα κτίρια βρίσκονται επί της οδού Αγίας Λαύρας, αλλά συναντάμε αρκετά και σε άλλους δρόμους της περιοχής, όπως την οδό Ηρακλείου, την οδό Πολυλά και την οδό Λασκαράτου. Στην πλειοψηφία τους ήταν διώροφες κατοικίες διαφορετικών στυλ. Σήμερα, μερικές  είναι σε καλή και μερικές σε κακή κατάσταση. Οι περισσότερες, ωστόσο, δε λειτουργούν πια ως κατοικίες, αλλά εντός αυτών δραστηριοποιούνται επιχειρήσεις (π.χ. ωδείο, εστιατόρια, καφέ, μπυραρίες) και υπηρεσίες (π.χ. παιδικός σταθμός).

Τι δε βλέπω;

Κατά το μεσοπόλεμο, και πιο συγκεκριμένα στις αρχές της δεκαετίας του 1920, ο Αιγυπτιώτης επιχειρηματίας Μίνωας Κυπριάδης αγόρασε εκτάσεις στην τότε εξοχική περιοχή των Πατησίων, με στόχο την κατασκευή προσχεδιασμένων κατοικιών. Η περιοχή έγινε γνωστή ως «Κηπούπολη Κυπριάδου» και προσέλκυσε πολλούς διανοούμενους και καλλιτέχνες. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή όμως, ο συνοικισμός μπήκε στο ρυμοτομικό σχέδιο, καθώς έπρεπε να καλυφθούν οι έκτακτες στεγαστικές ανάγκες των προσφύγων, αν και τελικά δε στεγάστηκαν πολλοί πρόσφυγες στην περιοχή αυτή. Όσο τα χρόνια περνούσαν, πολλά από τα οικήματα της Κηπούπολης Κυπριάδου σταδιακά αντικαταστάθηκαν από νεότερες πολυκατοικίες.

Βιβλιογραφία